تونيستي ومن

برخاك هيچ-برخاك پوچ

سيگاركسالت دودمي كنم

وهرروزروي بندرخت

خودم راپهن مي شوم

                 گرم امانمي شوم.

 

خورشيد

اين جاسردترازنگاه شهراست حتا

كه خشك نمي كندم

شبيه خورشيدپيشاني ت

هرجاكه بودي

             مي تابيدي

مي خنديدم ازگرماي...

اماتونيستي بيايي

ازروي بندرخت خيس

     جمع كني-برداري ام.

 

اين جامن سردم است-نمي بيني؟!

لينک

       

1

توآمده اي

كسي خانه نيست

                   بازمي گردي.

ما

خودمان راپست كرده ايم

                            رفته ايم!

2

يادت

درهواي خانه منتشرشده

ودرمن

      گلي شكفته است.

بايدبرخيزم

سفره بيندازم

وهفت سين وتنگ ماهي و...

صدايي درمن مي گويد:

بهارآمده است.

تونمي آيي؟!

 

 

لينک

       

گفت:نمازكردند؟

گفت:آري.

گفت:آه!

يكي گفت:نمازتمام عمرم به تودهم آن آه رابه من ده!

(مقالات شمس )

×××

تورفته اي سمت خورشيدي كه

شانه هايت را

ستاره باران مي كرد

من مانده ام

داغ دارمهتابي كه

آسمانش

وام دارنگاهت بود.

انصاف بده!

آسمان بي مهتاب آيا

به لعنت خدا مي ارزد؟!

لينک

       

چون خودرابه دست آوردي-خوش مي رو!اگركسي ديگررايابي-دست درگردن اودرآورواگركسي ديگرنيابي-دست به گردن خويشتن درآور!چنان كه صوفي هربامدادنواله اي درآستين نهدوروي درآن نواله كند-گويد:اي نواله-اگرچيزي ديگريافتم-تورستيواگرنه-توبه دستي!

(شمس تبريزي)

***

هركجامي خواهي بروي-برو

امامراباخودت ببر

حتاميان آتش وهلهله هاي دود

بالاي ابرهاي مسموم بي باران

زيرشني هاي بي مروت فولاد.

 

هركجامي خواهي بروي-برو

امامراباخودت ببر

مرادرجيب هايت بريز

دركوله ات بگذار

برپيشاني ات بنشان

                     وببر

من بي تو

مهتاب خوبي نيستم براي آسمان !

لينک

       

بابهارآمد

ریشه کرد؛ماند.

باشعرآمد

خیس مان کرد؛ماند.

وبانسیم

ازتمام رودخانه های جهان

بی که خیس شود؛گذشت؛رفت!

***

باید فراموشت کنم!

یادت؛نان نمی شودبرای سفره مان

وکیف وکفش؛برای بچه ها

واجاره

       برای پیرمرد صاحبخانه!

 

بایدفراموشت کنم؛

امااین بغض که نمی شکند؛ببارد!

لينک