چرااین آسمان صاف و

این دشت بی باداست؟

مگرنه

تورفته ای هیچ گاه بازنگردی؟!

***

باورنمی کنم

این اتفاق ـ عجیب است.

تورفته باشی

آسمان صاف ودشت...

نه!...حتما

جایی ازدشت

چرخ آسمان لنگ می خورد!

                   

                                                (ازمجموعه ی:ماه درحوض بی ماهی)

لينک

       

تورفته ای ومن

کنارایستگاه پنج شنبه ها

                           تاهمیشه مانده ام

وکنارسایه ای

که باچه قدرچشم خیس

به انتهای غربت راه

                      نگاه می کند.

***

تورفته ای ومن

کنارایستگاه پنج شنبه ها

                          تاهمیشه مانده ام

که آشناترین صدا

صدای شیون باداست

                           وگریه های ماه

وصدای من

که درسکوت باتوحرف می زنم:

ـدارم ازیادمی روم

دارم شبیه علامت سکوت

دارم شبیه سایه ام می شوم

که هی باچه قدرچشم خیس

به انتهای راهی که رفته ای

                                 نگاه می کند!

***

تورفته ای و

تنهامنم باآشناترین صدا

که مانده ام کنارایستگاه پنج شنبه ها

                     درسکوت باتوحرف می زنم!

لينک

       

هنوز

پشت پنجره نشسته ام

                               تابیایی

مثل آن وقت ها

ازدر؛ازپنجره؛ازدیوار

وازلوله ی بخاری حتا !

اماتو

بادست های مهربانی که

سهمی ازماه

              برایم هدیه آورده اند

مثل خانم هادرمی زنی

کفش هات رادرمی آوری

به داخل می آیی

وبرای دست های منتظرم

                          تاهمیشه میهمان می شوی.

وبعد...

هیچ!

توآمده ای

ومن کم عقل

هنوزپشت پنجره نشسته ام

                                 تابیایی ! 

لينک