بی آن که تورایافته باشم

چه قدرزمستان

چه قدرپاییز

چه قدرسفرهای همه ی کوچه های جهان

                                          ازمن گذشته است!

***

بی آن که تورایافته باشم

چه قدرخیال همه ی گورهای بی نشان

چه قدرزمین

چه قدرآسمان راخراشیده ام!

***

بی آن که تورایافته باشم

چه قدرجنوب رابه شمال

شمال رابه دریا

به باران

به جنگل دوخته ام!

+++

***

این همه سال درمن بوده ای ومن

تمام کوچه های جهان را

    گشته ام

               بی آن که تورایافته باشم!

لينک

       

راستی !

آشنابودکه آمد

خوابم راآشفته کرد و

بی چتر

زیربارانی که می بارید

                          -رفت ؟!!

لينک

       

کی به راه خودمی روی این شب ها

که تنهایی مجالم نمی دهد

                             برخیزم ازرویاهات؟!

***

کودکان آوازم

نفس ندارند بخوانند

نفس که هیچ

بغض ندارند-بترکانند

                آسمان شرم کند-ببارد!

***

خاکسترمی شوم این شب هاهرشب

که تنهایی

بادپاییزاست

            شانه هام رامی لرزاند.

***

کی به راه خودمی روی

باستاره هابرگردی

روی شانه هام بنشینی؟!

لينک