توکه این روزهاآمده ای!   

تازه ازراه رسیده ای،بمان!

اگربروی

زمین سردخواهدشد

                         وفرسوده

                                    ومنقرض،

مثل تفنگی خالی

که درخواب جنگ

به غبارسردفراموشی

                        نشسته باشد.

 

اگربروی

کشتی ها

بادبان آویخته وبی سرنشین

بندرراترک خواهندکرد

ومن

اندوهگین وخاموش

مثل توده ای یخ

سرگردان دریای مه آلود

                            خواهم شد.

***

تازه ازراه رسیده ای،بمان!

اگربروی

باورکن اگربروی

زندگی،

آهنگ غم ناکی بیش نخواهدبود

لينک

   شعرکوتاه   

رضا کاظمی

(نادرابراهیمی هم رفت !)

 1-

 

اندوه پاییز

ابری ست گذرا

برای زیستن

درنگاه آفتاب و

                   بهار

2-

 

(برای خاله یی کودکی هایم)

"من به توفقط عادت کرده ام"

وتوهمیشه پشت به من

نقطه ای دورترازپنجره را

                          نگاه می کنی

تا کسی که قرارنیست بیاید،

                                     بیاید!

 

لحظه ای برگرد ، مراببین

شایدآن شاهزاده ی افق های دور

                                        من باشم! 

لينک

   شعرکوتاه   

رضا کاظمی

١-

 لطفا

کمی دورتربایست!

مهربان که می شوی

بیشتردلم تنگ می شود.

٢-

توآمده ای،

کسی خانه نیست.

بهارآورده ای و

              چه قدرگل،اما

من هنوز

به رویش گلی می نگرم

که درکویرکاشته ام!

-بازمی گردی.

٣-

 کوتاه ترین شعرم را

برای توسرودم:

                    -بوسه!

 

لينک