توکه نیستی

هیچ کجا نمی روم.

نه به دیدن جنگل های پُرسایه وُ

                                  کاج های تلخ

نه به تماشای ماه وُ

                   شعله های کور

ونه حتا

به همنشینی آفتاب وُ

                     ریزخنده های نور.

 

ببین،دروغ نمی گویم!

اصلا می خواهی ازکلاغ ها بپُرس

ازدانه های کاج

ازنیمکت ها وسایه ها

حتا ازخدا

که حرف ها وخنده هامان را

                      دزدیده گوش می داد!

 

 

حالادیدی دروغ نمی گویم!

پس بیا به همین بهانه

تاپاییزی که آمده است

                          بدویم

تاهیاهوی گنجشک ها وسارها

تاپُل رنگین کمان وُ

راه باریکه های ناآشنا

بیا تاغروبِ جاده های برگ ریزان

                                        بدویم.

من

سوزن ریز ِپاییز ِ این کاج ها را

                                     دوست ندارم!

 

شعر با صدای شاعر

لينک

   شعر کوتاه   

ماه!

من انتقامِ تو نیستم

                             از خورشید

من

    فقط

          یک ستاره ام.

 

" گیرم از این کنایه هیچ نفهمی" ، اما

باور کن ماه!

من

    فقط

          یک ستاره ام.

لينک

   ازنیمکت های خالی بدم میآد!   

 1

یک امشب

درمسیرباد بایست

عاشقانه هام را

           سپرده ام بیاورد!

 

2

میان جنگلِ کاج های تلخ

هرنیمکتِ خالی

می تواندجای توباشد .

 

واین جا

چه قدرنیمکت خالی هست

                               هرغروب!

لينک

   شعرکوتاه   

 (برای پرنده ی بی آسمانی که منم!)

 تمام شهر

درخواب ومن هنوز

چشم به ستاره های دورگرفته

                                 بیدارم .

 

 ستاره ها !

کدام تان باران می شوید برایم

تا به پیراهنم شکوفه ببارید

                         باغ گل شوید؟

کدام تان گل سرخ

تا میان دست هام برویید

                 ازچشم هام شعله بکشید؟

وکدام تان قاصدک

تا برپلک هام بنشینید نرم

کنارگوشم زمزمه کنید،

                      که تابرسد

                            چه قدر فاصله مانده ؟

 

آه !

تمام شهر

درخواب ومن هنوز

                 با ستاره ها بیدارم.

(جمعه-1 شهریور87)   

لينک