شعر کوتاه   

                    

            ( برشی از یک تابلو - رضا کاظمی - راپید و مداد رنگی - اسفند 87 )



کلاغی که پشت پنجره می نالد

جا مانده دل اَش

                    لا به لای شاخه های پاییز.


من که تو را پشت پنجره می نالم

و خیال اَم

گلدان ها - شیشه ها را می شکند،

خاک های باغچه را می پاشد،

و تا راه های دور - بندرهای مه آلود می رود،

کجا مانده است دل اَم تنها؟

میان شاخه های کدام فصل؟


و تو!

کجا مانده ای با ذره های دل اَم

که از پشت پنجره تا کوچه

پنهان ترین نگاه اَت را

                           می گریم؟


( از مجموعه شعر: ماه در حوض ِ بی ماهی )

***

( داستانی از رضا کاظمی را در سایت اثر بخوانید )

 

لينک