منْ رضا کاظمیِ شعرهای خودم هستم   

                          

1

بووسه‌هات کوتاه‌اَند

مثل شعرهای من

تا بیایی بخوانی،

تمام شده‌اند!

2

بوویِ نَمْ گرفته این خانه.

از پشتِ ابر بیرون شو

کمی بتاب!

3

هرکجا بروی

دوباره به من برمی‌گردی.

زنده‌گی ما

شده است بازیِ "یویو" !

4

کمی رحم کن لامسَّب!

این طور که راه می روی به ناز،

شهر بی‌چاره می شود!

 5

می‌روی

نوشته‌هام "شعر" می‌شوند

می‌آیی؛ جفنگ!

 

می‌خواهم شعر بنویسم؛ نیا!

لينک