گاهی خودت را رها کن/ مثل بادبادکْ در باد.   

1

نخند مَرد!

مَشقی نیستند این گلوله‌ها که هر روز

می‌نشینند به سینه‌ات.

تنهایی،

آدم را هم مثلِ خدا

رویین‌تَن می‌کند!

2

اَخم می‌کنی

آسمانْ ابر می‌شود

‌گریه می‌کنی، باران

می‌خندی، آفتاب...

 

آسمان را هم به بازی گرفته‌ای!

3

شب‌ها، پرنده‌هایش می‌روند

روزها، ستاره‌هایش

ببین،

آسمان هم که باشی

باز تنهایی!

4

همیشه همین است:

از هم آرام می‌گیریم

که آرام بگیریم

مثل دریا

که تا تو را گرفت؛ آرام گرفت!

................................................

وب‌سایت "رسم خیال"، نمایشگاه و فروشگاه مجازی آثار هنری رضا کاظمی

لينک