گاهی زنده‌گی‌اَت می‌شود مثل فاتحه‌ خواندن بر گوری که در آنْ مُرده نیست!   

1

به موهات گل نزن دیگر!

من

به قدرِ کفایتْ نیش خورده‌ام

2

در تمام حنجره‌هایی که تو را می‌خوانند

قناری کوچکِ دست‌آموزی هست

که دفتر نُت‌های مرا

دوره می‌کند هر شب.

3

عجیب نیست اگر

پرنده از درخت ببارد

ماهیِ مُرده، از آسمان

و حتا، آدم‌فضایی‌های غمگین، از خورشید.

نه، وقتی دلتنگ باشی؛ هیچ‌چیز عجیب نیست!

.................................................................................................................................

وب‌سایت رسم خیال، نمایشگاه و فروشگاه مجازی آثار هنری رضا کاظمی

لينک