بهاراومد برفا رو نقطه چین کرد                          خنده به دلمردگی زمین کرد

رسیدن بهارو نوروز خاطره انگیز رو به همه تون تبریک میگم و ادامه ی طنز درختا و آدما رو به عنوان عیدی تقدیمتون می کنم:

۹- درخت سیب

بعضی آدما مث درخت سیب میمونن.بخشنده وسخی ان.دست بده دارن.متواضع وسربه زیرو یه جورایی هم تو سری خورن.چوب خورشونم ملسه.خوش عطرو بوان.اهل چرس وبنگ و افیونم نیستن-چون همیشه مست و نشئه ی عطر خودشونن.درخت سیب-تنها درختیه که دچار چند حزبی بودنه.آخه باقی درختا همه تک حزبی با لااقل دو حزبی ان.هم سرخ داره-هم سبز- هم زرد-گاهی وقتا ترکیبی شم داره-مث سیبب عاشق.سیب سرخش که معروفه.همون که تو گلوی بابا آدم گیرکرد وباقی بدبختیا.به همین خاطرم که شده معتقدم سیب نحسیه.هرچند دیگرون بگن نشونه ی عاشقی واین حرفاس وشیرینه مث قطاب(!)یا براش مثل بسازن شعربگن بازتوکت من یکی نمی ره.تازه ادامه ش معتقدم:آدمایی که به سیب سرخ میرن هم یه جورایی نحسی دارن.تو گلوی رفقاشون گیر میکنن و خفه گی و...الخ.حتا اگرشیرین وشیرین زبون باشن.اما آدمایی که به سیب سبز می رن خیلی با حالن.دل کسی رو نمی زنن.نه که ترش و شیرینن و خنده گریه شون به جاس-تو هر مجلسی جا دارن.نکته سنج و گزیده گوان.میونه شون با جوونا و بچه ها جورتراز پیرمردای دندون مصنوعیه.سیب زرد و آدمای زردم که گفتن نداره.مثلش گویاتر ازحرف منه:سیب زردم ببین وحال زارم را مپرس(!)ولی خداییش درخت خوبیه.کی میخواد یه دونشو داشته باشه؟

۱۰- گل سرخ

بعضی آدما مث گل سرخ می مونن.عاشق مسلک و سینه چاکن.یا بالعکس.اهل خودآرایی و نازو اطوارن.سرکارگذاشتن طرفشونم که رو شاخشونه.اهل با دس پیش کشیدن و با پا پس زدنن.خلاصه اهل خیلی چیزان .ولی با همه ی این احوالات خیلی دوست داشتنی ونازن.بی پروا که باشم میگم یه جورایی پرستیدنین.مث گل سرخ شازده کوچولو که هم چنگ و پنجول داشت-هم مغرور و خود رای بود-هم ناز نازی و هم شازده کوچولوی بینوا رو ازعشقش بیچاره کرده بود.{ازعطرو بو ش البته.بعضیا هوا برشون نداره یه موقع!}اما به گل سرخا زیادی هم نباس رو داد-اینم شازده کوچولوگفته و ما هم اضافه می کنیم که:اگه بشون رو بدی مث ماه میرن پشت برگاشون پنهون میشن و مث اداره ی برق دس به قطع رنگ و بوشون می زنن.برگاشونم مچاله موچوله می کنن-بعدشم فکری میشن نکنه خبراییه وگل سرخ قحط شده(!)ولی خداییش یکی رو سراغ دارین نخواد یه گل سرخ تو باغچه ش داشته باشه؟شما چی؟ندارین؟خب بکارین(!)

۱۱- درخت گیلاس

بعضی آدما مث درخت گیلاس می مونن.به همه چی شون می آد.ست ست.برگ شون به چوب شون-میوه شون به برگ شون.آدمای شیرین زبونی ان.خب میوه شون گیلاسه دیگه!ولی تو زندگی شون دست به چوبن.نه که چوب شون معروفه.بیچاره زن وبچه ها شون .بعضیا شون خیلی خوش برو روان.آدم حظ می کنه زیر سایه شون نفس بکشه.بی معرفتم نیستن.دست بده دارن.یه جورایی مث درخت گردو جنتلمنن.غریبه آشنا نمی شناسن-به همه از دم حال میدن-حتا به گنجشکا- کلاغا وگدا گودوله ها.آدمایی که مث درخت گیلاس می مونن یه عیبی دارن.اونم اینه که گاهی کرمو ازکاردر میان.میدونین که-آدم کرمو هم به لعنت خدا نمی ارزه-شما دوست دارین یه رفیق کرمو داشته باشین؟من که دوس ندارم!

لينک