تورفته ای ومن

کنارایستگاه پنج شنبه ها

                           تاهمیشه مانده ام

وکنارسایه ای

که باچه قدرچشم خیس

به انتهای غربت راه

                      نگاه می کند.

***

تورفته ای ومن

کنارایستگاه پنج شنبه ها

                          تاهمیشه مانده ام

که آشناترین صدا

صدای شیون باداست

                           وگریه های ماه

وصدای من

که درسکوت باتوحرف می زنم:

ـدارم ازیادمی روم

دارم شبیه علامت سکوت

دارم شبیه سایه ام می شوم

که هی باچه قدرچشم خیس

به انتهای راهی که رفته ای

                                 نگاه می کند!

***

تورفته ای و

تنهامنم باآشناترین صدا

که مانده ام کنارایستگاه پنج شنبه ها

                     درسکوت باتوحرف می زنم!

لينک