یک مثل مجاری هست که می گوید:مادرانتظاردیگران زاده می شویم ودرانتظارخودمان می میریم.حالاشمافکرنمی کنید انتظارکسی که هیچ گاه نخواهدآمدودرغبارهاگم شده رفته-یکجورساده لوحی یااحمقانه است؟!وانتظارکسی که ارزش حتایک لحظه انتظارکشیدن شمارانداردنوعی دیگرازساده لوحی وحماقت؟!

وماهم که چه قدرازساده لوحی وحماقت خوش مان نمی آید!!!

لينک