یک مثل دانمارکی هست که می گوید: دیزی پنج سیری رو که یه چارک گوشت بریزی سر می ره!

حالا حکایت ماست با این دیزی ها!

بعضی آدمها مثل دیزی پنج سیری اند. ظرفیت شان یک مشت نخود لو بیا و یه پر دمبه بیشتر نیست. چه رسد به گوشت لخم و تازه . اما خرشان را همیشه دراز می بندند و اهن و تلپ شان گوش فلک را کر می کند . به این جور آدمها توی هندوستان می گویند: توکه همچی توپ و توپخونه ای داشتی چرا با شاه یاغی نشدی ؟! وتوی سنگال وقتی می بینندشان می گویند: خدا خدایی کرده-قدرت نمایی کرده! خلاصه به ین دیزی ها نباید زیاد توجه کرد که خودشان را خراب می کنند وزردآ بشان سر می رود میز و لباستان را آلوده می کند. و آخر اینکه یک مثل سرخ پوستی می گوید: اگر به دیزی رو دادی آستر هم باید بدی!!

از هر چه بگذریم شعر چیز دیگری ست: (برای ب. س)

تو را گم نکرده ام

تنهاستاره ها نمی گذارند ببینمت.

با دستان سپیدت

از چشمم

ستاره ها را کنار بزن!   

لينک