شعرکوتاه   

رضا کاظمی

(نادرابراهیمی هم رفت !)

 1-

 

اندوه پاییز

ابری ست گذرا

برای زیستن

درنگاه آفتاب و

                   بهار

2-

 

(برای خاله یی کودکی هایم)

"من به توفقط عادت کرده ام"

وتوهمیشه پشت به من

نقطه ای دورترازپنجره را

                          نگاه می کنی

تا کسی که قرارنیست بیاید،

                                     بیاید!

 

لحظه ای برگرد ، مراببین

شایدآن شاهزاده ی افق های دور

                                        من باشم! 

لينک