پستچی جای نامه، تنهایی آورد!

 

1

وقتی هر شب به خانه بازمی‌گردی

یعنی نمُرده‌ای؛

ولی منِ احمق،

ندانسته هر روز با شاخه‌ای گل

به مزار زن دیگری می‌روم!

2

این‌طور که تو را زیبا می‌نویسند، یعنی:

عاشق‌اَت شده‌اند کلمات!

3

فراموشَ‌ت کرده‌ام

و حالا دیگر سال‌هاست با زنی می‌خوابم

که اصلن شبیه تو نیست،

مگر، چشم‌هایش!

..................................................................................................................

وب‌سایت "رسم خیال"، نمایشگاه و فروشگاه اینترنتیِ آثار هنریِ رضا کاظمی

/ 14 نظر / 31 بازدید
نمایش نظرات قبلی

ضعیف شدی

گوشه ی تنهایی

پستچی نیامد [گل]

movafagh bashi

چون سیب رسیده ای با رود می روم. کاش شاخه ای که از آب میگیردم دست تو باشد.

نرگس

که گفت حافظ از اندیشه ی تو آمد باز من این نگفتم آن کس که گفت بهتان گفت

ماهور

فراموش ات کرده ام! تو اما باور نکن!!! سپاس[گل]

گوشه ی تنهایی

[گل]

غم پرست

سلاممممممممممممممممممم این مطلبه خیلی قشنگ بود خسته نباشی به منم سر بزن بابای[ماچ]

شاگرد شما

جناب خوشحالم که حالا کمتر از مرگ مینویسید. بیشتر آثارتان مضمون مرگ داشتند و به نظرمن اصلا خوشایند نیود. شاد باشید استاد.